Een heks, ook wel wicca of wiccan genaamd, volgt de neo-heidense natuurreligie welke gebaseerd is op de verering van de Grote Moedergodin en de Gehoornde God. Voor een heks manifesteert het goddelijke zich in de natuur, vandaar dat de maangetijden (Grote Moedergodin) en de seizoenen (de 8 sabbats) een grote rol spelen, de magie van een heks is dan ook voornamelijk gebaseerd op haar kennis van kruiden. In tegenstrijd met de sprookjes en verhalen van vroeger is een heks gericht op het positieve en het helpen van anderen. De belangrijkste regels voor een heks of wicca zijn nu eenmaal

• "doe wat je wil, maar doe niemand kwaad"
• "alles wat je doet zal drie maal tot je terugkeren"

De Gehoornde God belichaamd het mannelijke in de hekserij en is afgeleid van de jacht, immers vroeger werd er veel gejaagd op gehoornde dieren met als logisch gevolg dat de mannelijke God als gehoornd figuur voorgesteld werd, jammer genoeg leidde dit onder invloed van o.a. het Christendom tot een negatieve voorstelling van de hekserij door de associatie van de Gehoornde God met de duivel. In de hekserij stelt de Grote Moedergodin dan weer het vrouwelijke voor d.m.v. de vruchtbaarheid, vandaar ook de link met de maan en de maanstanden omdat vroeger daaraan de vruchtbaarheid van de vrouw afgeleid werd.
In 1954 werd wicca en hekserij pas bekend door de inspanningen van Gerard Gardner die openlijk over hekserij sprak. Hijzelf werd in 1939 in een coven (heksenkring) in het geheim ingewijd, omdat hekserij in Engeland toen nog verboden was. hekserij wordt tegenwoordig als een waardevolle kennis en vaardigheid beschouwd en zo is een nieuwe religie "wicca" ontstaan op basis van de al zeer oude hekserij.